Page 14 - ชุดความรู้สุขภาพจิตสำหรับ อสม.
P. 14
เป็นการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ที่พบบ่อยมีความคิดฟังซ่าน ชอบอยู่คนเดียวตามลำพัง ว้าเหว่ หงุดหงิด
ใจคอแห้งเหี่ยว เอาแต่ใจตนเอง รู้สึกว่าตนเองเป็นคนไร้ค่า อาจมีอาการทางกาย เซ่น นอนไม่หลับตื่นเช้าผิดปกติ
อ่อนเพลีย ไม่มีแรง ไม่สดขื่น ไม่สนใจ ดูแลตนเอง ไม่มีสมาธิ ชอบพูดเรื่องเศร้า เบื่ออาหารบางรายที่มีอารมณ์
เศร้ามาก ๆ อาจมีความคิด ทำร้ายตนเองได้
การช่วยเหลือ เนื่องจากอาการซึมเศร้าเกิดได้จากทั้งมีปิญหาด้านจิต สังคมและเกี่ยวช้องกับ
การเปลี่ยนแปลงชองสารเคมีในสมอง ดังนั้นการรักษาโรคซึมเศร้าที่ดีที่สุดคือการรักษาทางการแพทย์ร่วมกับ
การรักษาทางจิตใจ
การรักษาทางการแพทย์ ประกอบด้วย การให้ยาต้านเศร้า การรักษาด้วยไฟฟ้า (ไนรายที่มีอาการรุนแรง)
การให้ยาโรคจิต (กรณีมีประสาท หลงผิดร่วมด้วย) ส่วนการรักษาทางจิตใจได้แก่ จิตบำบัด การให้คำปรึกษาแก่ไข
ปิญหาสังคม จิตใจ และการเรียนรู้ทักษะจัดการความเครียด
สำหรับอาการซึมเศร้าระดับน้อย การออกกำลังกาย 30-45 นาที (เป็นแอโรบิกก็ยิ่งดี) อย่างสมํ่าเสมอ
อย่างน้อย 3 ครั้งต่อสัปดาห์ จะ,ช่วย'ไห้1ดีขึ้น'ได้ จากการวิจัยพบว่าได้ผลดีพอ ๆ กับการใช้ยาถ้าออกกำลังกายอย่าง
สมํ่าเสมอเป็นเวลานานพอ
หลีกเลี่ยงการอยู่คนเดียวเมื่อมีอารมณ์เศร้าเกิดขึ้นพบปะ พูดคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับคนอื่นทำ
กิจกรรมหรืองานอติเรกที่พึงพอใจเป็นประโยชน์
หากพบมี.'ภาวะ'ซึมเศร้าจากการใช้'แบบประเมินภาวะ-ซี'มเศร้าแบบ 2 คำถาม
ส่งต่อ,บคลากรสารารณสุขเพี่อประเมินช้า และให้การช่วยเหลือต่อไป
