Page 121 - รวมบทความสุขภาพจิตสำหรับวิทยุ
P. 121
เกิดขึ้นได้ส่งกระทบต่อจิตใจของพวกเขาเป็นอย่างมาก
❖ ควรให้เวลาอยู่ใกล้ชิดเด็กมากขึ้น ยอมให้เด็กพี่งพิงมากขึ้น
กว่าเคย แม้เด็กจะโตแล้วก็ตาม เซ่น คอยอยู'ใกล้*] ล้มผัสโอบกอด
เด็กบ่อย ๆ พูดจากับเด็กอย่างอ่อนโยน เห็นอกเห็นใจเด็ก จะช่วย
ให้เด็กสบายใจขึ้น และลดความหวาดกลัวลง
❖ ควรให้เด็กได้ทำกิจกรรมต่างๆ เพื่อลดความเครียด เซ่น ให้เล่น
กับกลุ่มเด็กด้วยกัน ให้วาดภาพระบายสิ หรือให้เล่นตุ๊กตา เพื่อ
แสดงความรู้สิกเกี่ยวกับเหตุการณ์ร้ายที่ผ่านมา จะทำให้เด็ก
ไต้ระบายความรู้สิกออกมาและผู้ใหญ่จะได้เข้าใจเด็กมากขึ้น
จากรูปที่เด็กวาดหรือจากเนื้อเรื่องที่เด็กเล่นกับตุ๊กตา
❖ ควรพูดคุย ไต่ถามความรู้สิกและความต้องการของเด็ก ควรตอบ
คำถามของเด็ก โดยใช้คำอธิบายง่าย ๆ ผู้ใหญ่ต้องให้ความมั่นใจ
อยู่เสมอว่าเด็กปลอดภัยแล้ว และผู้ใหญ่จะคอยอยู่ใกล้ชิด และ
จะคอยช่วยเหลือเด็กอยู่เสมอ
❖ ควรให้เด็กดำเนินชีวิตประจำวันเหมีอนปกติ ทั้งการตื่นนอน
การรับประทานอาหาร การเล่น การเข้านอน โดยเฉพาะการ
ไปโรงเรียน ยิ่งเด็กได้ไปโรงเรียนเร็วเท่าไรก็จะดีกับเด็กเท่านั้น
เพราะโรงเรียนคือโลกของเด็ก การกลับไปเรียนจะเหมือนกับ
การกลับสู่โลกปกติของเด็ก เพราะเขาจะได้พบปะเพื่อนฝูง
ได้เล่น ได้สนุกสนาน ได้เรียนรู้สิงใหม่ ๆ ในสิงแวดล้อมที่
ปลอดภัยอีกครั้งหนึ่ง
อนึ่ง ถ้ายังพบว่าเด็กยังคงมืป้ญหาอยู่เป็นเวลานาน ไม่ควรใช้วิธี
ลงโทษ แต่ควรใช้วิธีปลอบโยน และพาไปพบแพทย์เพื่อช่วยเหลือทางจิตใจต่อไป
อย่าลืมว่าเด็กก็คือคนคนหนึ่ง มีชีวิตจิตใจ และรับรู้การสูญเสิยจาก
ภัยพิบัติได้ไม่ต่างจากผู้ใหญ่ แต่การแสดงออกของเด็กอาจจะแตกต่างออกไป
โดยเฉพาะเด็กเล็กที่ยังขาดทักษะในการลือสารกับผู้ใหญ่ จึงอาจทำให้ผู้ใหญ่
ไม่เข้าใจเด็ก ลองทบทวนวิธีปฏิบัติต่อเด็กอีกลักครั้ง เพื่อช่วยคลายทุกข์จากภัย
พิบัติให้กับเด็กได้อย่างถูกต้องเหมาะสมขึ้น
114 รว1)1เกควW(jVกาพ?ฅสำHSUวิทยุ
