Page 20 - ชุดความรู้สุขภาพจิตสำหรับ อสม.
P. 20
การให้คำปรึกษา เป็นการพูดคุย เพื่อช่วยเหลือผู้มีปัญหาให้สามารถระบายความทุกฃไจและคิดแกไข
ปัญหาขอตนเองด้วยวิธีการที่เหมาะสม
วิธีการในการให้คำปรึกษา
1. ให้ความเป็นมิตร มีความตั้งใจที่จะช่วยเหลือ จะช่วยให้เกิดบรรยากาศอบอุ่นใจ และไว้วางใจ
2. รับฟ้งและให้ผู้มีปัญหาได้ระบายความรู้สึก โดยไม่ขัดจังหวะขณะที่เขากำลังพูดหรือเล่า การฟ้ง
อย่างตั้งใจ ไม่โต้แย้ง ไม่แย่งพูด ไม่มีอารมณ์โอนเอนตามเรื่องที่อีกฝ่ายเล่า ไม่หงุดหงิดต่อ
ความคิดหรือคำพูด ให้นึกว่า ถ้าเราตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกับเขา เราจะรู้สึกอย่างไร
เป็นการช่วยให้เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของอีกฝ่ายได้ขัดเจนขึ้น
3. การพูดคุย เพื่อให้กำลังใจ ซี๋ให้เห็นแง่มุมดีๆ ที่เกิดขึ้น เปิดมุมมองให้เห็นทางออกในการแก้ปัญหา
ที่หลากหลาย หรือผลดีจากการเกิดปัญหานั้นๆ
4. สังเกตท่าทาง สีหน้า แววตาของผู้มีปัญหาร่วมด้วย เพราะสิ่งเหล่านี้จะแสดงถึงความรู้สึกลึกๆ
ภายในใจได้ขัดเจนกว่าคำพูด เช่น บางคนบอกว่าทำใจได้แล้ว แต่สึหน้ายังไม่สดชื่นขึ้น
5. การให้คำปรึกษาของ อสม.จะเป็นแบบเพื่อนช่วยเพื่อน เป็นเสมือนเพื่อนในยามยาก ดังนั้น
ถ้าเห็นว่าเป็นปัญหาที่ยากและซับซ้อนจนรับมือไม่ไหว ควรพิจารณาล่งต่อ หรือแนะนำให้ใช้
บริการอื่นๆ ต่อไป
ข้อควรคำนึงในการให้คํๆปรึกษา
1. อสม. ควรทำใจให้เป็นกลาง ยกใจขึ้นเหนือปัญหา หรือฉีกใจออกจากความคิด ความรู้สึกของตนเอง
ให้มุ่งแต่จะช่วยเขาด้วยความเมตตาไม่เข้าข้างหรือมีอารมณ์ร่วมไปกับผู้มีปัญหาไม่ปล่อยให้อคติ
เข้าครอบงำ เช่น แม่บ้านมาปรึกษาเรื่องสามีนอกใจ ต้องไม่โกรธแทนภรรยา หรือภรรยาน้อย
มาปรึกษาก็ไม่ตั้งปัอมรังเกียจหรือขายนักเที่ยวมาปรับทุกข์ว่าติดเขึ้อเอดส์ก็ไม่ปล่อยให้ความรู้สึก
สมนํ้าหน้าสะใจเข้าครอบงำจิตใจ ในกรณีใดที่รู้ว่าตนเองมีอคติควรล่งต่อ
2. เข้าใจในความรู้สึกและเห็นอกเห็นใจในความทุกข์ แต่ไม่ใช่สงสารเวทนาหรือมีอารมณ์ร่วมไปกับ
เรื่อง'ของผู้มี,ปัญหา
3. ไม่คาดหวังว่าการช่วยเหลือของเราจะช่วยแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง เพราะบางปัญหามีความซับซ้อน
หรือสะสมมานานและเกาะกินใจสึกเกินกว่าจะแกํไดีในระยะเวลาสั้นๆ
4. ต้องรักษาความลับ จึงจะได้รับความไว้วางใจจากผู้มีปัญหาทุกข์ใจ
5. การให้คำปรึกษาไม่มีคำตอบสำเร็จรูปหรือตายตัว ขึ้นกับความต้องการ การตัดสินใจแก้ไขปัญหา
ของผู้มี,ปัญหาทุกข์ใจ
6. การให้คำปรึกษาไมใช่ การแนะแนว การลังสอน การปลอบใจ แต่เป็นการช่วยให้ผู้มีปัญหาทุกข์
ใจมีแนวทางในการแก้ไขปัญหาได้ง่ายมากขึ้น กรณีมีปัญหาที่เกินความรู้ความสามารถของตนก็
ให้ส่งต่อเจ้าหน้าที่สาธารณสุขใกล้บ้าน
