Page 81 - รวมบทความสุขภาพจิตสำหรับวิทยุ
P. 81
พูป่วยจิตเวช ะ ดแลอย่าจไรไมไห้ทุกข์
โดย : อุษา พึ่งธรรม
เวลาที่ท่านได้ยินข่าวผู้ป่วยทางจิตไปทำร้ายผู้อี่นจนบาดเจ็บ หรือ
บางครั้งเสียชีวิต ท่านรู้สีกอย่างไร คิดอย่างไร คำตอบที่ได้ส่วนใหญ่ จะรู้สีกสงสาร
เห็นใจคนที่ถูกทำร้าย รู้สีกกลัวผู้ป่วย โกรธผู้ป่วย บางครั้งโกรธญาติที่ไม่ดูแล
ผู้ป่วยให้ดี และคิดว่าผู้ป่วยทางจิตเป็นอันตราย น้อยคนที่จะคิดถึงความ
รู้สีกฃองญาติ คิดถึงความลำบากในการดูแล จริงอยู่ แม้การเจ็บป่วยทางจิต
จะไม่ใช่โรคติดต่อ แต่คนในอังคมจำนวนหนึ่งก็ไม่ค่อยยอมรับ จึงทำให้ญาติผู้ป่วย
นอกจากยุ่งยาก เหน็ดเหนื่อยกายแล้ว บางครั้งยังรู้สีภท้อแท้ เบื่อ'หน่าย ทุกข์ใจ
จากความรู้สิกของเพื่อนบ้านและคนในอังคมด้วย ดังเช่นความรู้สีกของคุณ
สมคิด ซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวอาชีพรับราชการ ภรรยาเป็นแม่บ้าน เมื่อภรรยา
เริ่มป่วยครั้งแรก'นั้น ครอบครัวนี้มีบุตร 2 คน คุณสมคิดได้พาภรรยาไปรับการ
รักษาจนอาการดีขึ้น ใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติ ด้วยความไม่รู้ คุณสมคิดจึง
ไม่ได้พาภรรยาไปหาหมอและไม่ได้กินยา จนรันหนึ่งภรรยากลับมามือาการเครียด
หงุดหงิด โมโห จนยั้งสติไม่อยู่ทะเลาะกับเพื่อนบ้าน คุณสมคิดได้รับความเห็นใจ
จากเพื่อนและเจ้านาย ช่วยกันแนะนำให้ คุณสมคิดมีชีวิตที่ดีกว่า โดยการให้ทิ้ง
ภรรยาและให้หาภรรยาใหม่ ซึ่งขณะนั้น คุณสมคิดและภรรยามืลูกด้วยกันถึง 4
คนแล้ว คุณสมคิดบอกว่าเขาได้กลับมาคิดใคร่ครวญเกี่ยวกับภรรยา แล้วพบว่า
ภรรยาของเขายามที่ไม่ได้เจ็บป่วยเป็นแม่ที่ดีและเป็นภรรยาที่น่ารัก เธอไม่ได้
อยากเจ็บป่วย เธอไม่ได้อยากทะเลาะกับเพื่อนบ้าน แต่ขณะนี้เธอป่วยจำเป็น
ต้องได้รับการรักษา ตนเองจะต้องเป็นหลักเป็นทั้งพ่อและแม่และสิงสำคัญต้อง
บอกให้ลูก ๆ ทั้ง 4 เช้าใจในการป่วยของแม่เท่าที่เด็ก ๆ จะเข้าใจ และสอนให้
ลูก ๆ ปรับตัวช่วยเหลือตนเองและช่วยกันทำงานบ้าน ส่วนภรรยาได้รับการ
รักษาในโรงพยาบาล และเมื่ออาการทุเลาได้กลับมาอยู่บ้าน โดยมีสามีและลูก
ช่วยกันดูแล ให้กินยาและพาไปพบหมออย่างต่อเนื่อง คุณสมคิดและภรรยาใช้
{ รวพทควาบลฺV.กาพ?ท สำหรับวิทยุ 73 ,
