Page 82 - การปฐมพยาบาลด้านสุขภาพจิต
P. 82
ช่วยเหลือผู้ที่สับสนและเดินเรื่อยเปื่อย
การเดินเรื่อยเปื่อยเป็นพฤติกรรม ทำ�อย่�งไร ถ้�เจอคนที่เดินเรื่อยเปื่อย
ที่สัมพันธ์กับสมองเสื่อม บุคคลนั้น ถ้าคุณพบคนที่เดินเรื่อยเปื่อย คิด
หลงทิศ บางครั้งยำ่าเท้าซอยเท้าอยู่กับที่ ว่าเขาอาจตัดสินใจไม่ดีพอ ไม่คำานึง
ต่อมาก็เดินออกมาจากสถานที่ที่คุ้นเคย ถึงความปลอดภัย และอาจมีปัญหา
บุคคลนี้อาจหลงทาง ไปในสถานที่ไม่ สุขภาพที่มีผลต่อการเคลื่อนไหวและ
คุ้นเคยและไม่ปลอดภัย ทิศทาง เช่น เท้าเจ็บ หรือสายตาไม่ดี
คุณควรจะ
บอกอย่�งไรถ้�บุคคลนั้น แนะนำาตนเอง และเสนอความ
เดินเรื่อยเปื่อย ช่วยเหลือ
บุคคลนั้นเดินเรื่อยเปื่อยด้วย เข้าช่วยเหลือด้วยการให้
เหตุผลหลายอย่าง เช่น ตั้งใจไปสถาน เกียรติ พูดด้วยนำ้าเสียงนุ่มนวล อบอุ่น
ที่หนึ่ง แต่ไปไม่ถูก และพยายามหาทาง เพราะทำาให้บุคคลนั้นมั่นใจว่าไม่ถูก
ไป(ตามความจำาที่มีในอดีต) บุคคลนั้น คุกคามและใส่ใจด้วยความห่วงใย
อาจเชื่อว่าตนเองต้องไปทำาธุระ อาการ ทำาความเข้าใจว่าทำาไมถึงมา
แสดงที่ช่วยให้ตระหนักว่าบุคคลนั้น เดินเรื่อยเปื่อย จะทำาให้คุณตอบสนอง
ต้องการความช่วยเหลือ ได้อย่างเหมาะสม
ใส่เสื้อผ้าไม่เหมาะสม ถามว่าจะติดต่อครอบครัว
ท่าทางเดินไม่มั่นคง หรือเพื่อนได้อย่างไร
กระสับกระส่าย ดูว่าบุคคลนั้นต้องการความ
ยำ่าเท้าหรือเดินไปเดินมา ช่วยเหลือเรื่องอะไร เช่น หิว /กระหายนำ้า
เคลื่อนไหวซำ้า ๆ หรือจะไปห้องนำ้า
ไม่ควรเหมารวมว่าคนที่เดินเรื่อย ตรวจดูว่ามีบาดเจ็บหรือไม่
เปื่อยจะสับสน แต่เขาอาจต้องการออก เพราะบุคคลนั้นอาจสื่อสารได้ไม่ดี
กำาลังกาย
72 การปฐมพยาบาลด้านสุขภาพจิต
